ઓખાહરણ

કડવું 39

Okha દ્વારા Aniruddha નું ચિત્ર છીનવવું Okha Seizes Aniruddha's Portrait Okha द्वारा Aniruddha के चित्र का अपहरण

Okha snatches the portrait of Aniruddha from Chitralekha's hands and embraces it lovingly, mistaking the painted figure for her beloved. She refuses to let it go, declaring she will not release even the hem of his garment. Chitralekha gently reminds her that the man she married sleeps in Dwarka and this is merely a painted image.

રાગ:
ઢાળ
  1. 1 ચિત્રરેખાના હાથમાંથી, ઝૂંટી લીધું ચિત્ર; પ્રેમ આણી ઓખાબાઈએ, ઝૂંટી લીધું તેહ;
  2. 2 ચિત્રલેખાના હાથમાંથી, ચેલું લખિયું પૂતળું જેહ; માળિયામાં મેલી ચાલ્યા, પ્રાણતણા જીવન.
  3. 3 કરમાં લઈને કામની, કાંઈ દે છે આલિંગન; મારા પિયુજી પરહરો તો, મુજને સાથે તેહ.
  4. 4 આણી વાર હું નહિ જવા દઉં, મેં ઝાલ્યો છેડો; પરણ્યો પોઢીઓ દ્વારકામાં, આ તો ચિત્રામણનો ઘોડો.
  5. 5 ચિત્રલેખા એણીપેર બોલી, શા જોડે છે આ જોડો;

Translation

ચિત્રલેખાના હાથમાંથી ઓખાબાઈએ પ્રેમભર્યા આવેગથી એ ચિત્ર ઝૂંટી લીધું — જે ચિત્રલેખાએ પોતાના હાથે દોરેલું એ સુંદર પૂતળા જેવું ચિત્ર હતું, જે ઓખાના પ્રાણ અને જીવનનો આધાર બની ગયું હતું. ઓખાએ એ ચિત્ર માળિયામાં મૂકી દઈ, પ્રેમના ઉન્માદમાં એ ચિત્રને જ પોતાના પ્રિયતમ માની લીધો. એ ચિત્ર હાથમાં લઈ, કામભાવથી ભરપૂર ઓખા એ ચિત્રને આલિંગન આપવા લાગી અને બોલી — 'હે મારા પ્રિયજી, જો તમે મને છોડીને જવા ઇચ્છો, તો મને પણ સાથે લઈ જાઓ!' ઓખા ઉત્સાહથી ઉભરાઈ ઊઠી અને કહ્યું — 'આ વખતે હું તમને જવા નહીં દઉં, મેં તમારો છેડો ઝાલ્યો છે! ભલે તમે દ્વારકામાં પરણ્યા હો અને ત્યાં સૂઈ રહ્યા હો, પણ આ તો ચિત્રામણનો ઘોડો છે — ચિત્ર જ છે!' ત્યારે ચિત્રલેખા ઓખાની આ દશા જોઈ, સ્મિત સાથે બોલી — 'ઓ ઓખા, આ ચિત્ર સાથે તું કેવો જોડો જોડી રહી છે?'

Okha snatched the portrait from Chitralekha's hands with a surge of passionate longing — that beautifully painted figure, drawn by Chitralekha's own skilled hand, which had now become the very breath and life of Okha's heart. She carried it up and placed it in the loft, and then, overcome with desire, she took the portrait in her arms as though it were her beloved himself, embracing it tenderly. She cried out to it, 'O my dearest love, if you wish to leave me, then take me with you!' Gripped by the frenzy of love, Okha declared, 'This time I will not let you go — I have caught hold of your garment's edge! You may be married and sleeping peacefully in Dwarka, but this here is only a painted image, a picture-horse!' At this, Chitralekha looked on at Okha's lovesick state and said with gentle amusement, 'Okha, what kind of union are you trying to forge with a mere painting?'

ओखाबाई ने प्रेम के आवेग में चित्रलेखा के हाथों से वह चित्र छीन लिया — वही सुंदर पुतले जैसा चित्र, जिसे चित्रलेखा ने अपने हाथों से बनाया था और जो ओखा के प्राणों का आधार बन चुका था। ओखा ने उस चित्र को माळिये में रख दिया और फिर काम-भावना से भरी हुई उस चित्र को ही अपना प्रियतम मानकर उसे आलिंगन देने लगी और बोली — 'हे मेरे प्रियजी, यदि आप मुझे छोड़कर जाना चाहते हैं, तो मुझे भी अपने साथ ले चलिए!' उत्साह और प्रेम में डूबी ओखा ने कहा — 'इस बार मैं आपको जाने नहीं दूँगी, मैंने आपका दामन थाम लिया है! भले ही आप द्वारका में विवाहित होकर सो रहे हों, पर यह तो केवल चित्र में बना घोड़ा है — एक चित्रकारी मात्र है!' यह सब देखकर चित्रलेखा मुस्कुराते हुए बोली — 'ओखा, तू इस चित्र के साथ कैसा जोड़ा बना रही है?'

Tags